Georg Friedrich Haas

(ur. 1953)

Atmosfera lat dziecinnych spędzonych na szwajcarsko-austriackim pograniczu w górskiej prowincji Vorarlberg ukształtowała tożsamość kompozytora. Wszechogarniające poczucie strachu i wyobcowania oraz potęga natury sprawiły, iż Haas stał się outsiderem. Z lekcji kompozycji u Ivana Eröda wyciągnął jedną z ważniejszych zasad, iż „ze wszystkich pozornych różnic (i prawdopodobnie wzajemnych osobistych rozczarowań) miarą wszystkiego jest człowiek i jego nieodłączne możliwości w ramach percepcji". Pesymizm, samotność i ciemność nocy stały się tematem utworów Haasa (m.in. Hölderlin-opera Nacht, 1995/1998). Stosunkowo niedawno jego muzyka została „oświetlona światłem” (np. Hyperion, Concerto for Light and Orchestra, 2000).

Haas jest znany i szanowany jako kompozytor wykorzystujący mikrotonowość, której używa jako „niezbędnego środka do wizji swojej muzyki”. Jego twórczość jest również głęboko zakorzeniona w tradycji. Cytuje i aktualizuje dzieła znanych mistrzów – Schuberta, Mozarta, Beethovena czy Mendelssohna. Jest również autorem prac o kompozycjach Luigiego Nona, Iwana Wyszniegradskiego, Aloisa Háby i Pierre'a Bouleza.

Źródło: www.universaledition.com